Σήμερα,
θυμήθηκα εκείνη την Παρασκευή απόγευμα που γεμάτη απελπισία και χαζο-δάκρυα στα μάτια αγανακτούσα που δεν είχα κάτι να φορέσω. Αυτά διαδραματίζονταν μπροστά από το γεμάτο ρούχα κρεβάτι μου και έναν ολόσωμο καθρέφτη. Είχαμε κανονίσει από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο με την παρέα μου να βγούμε Παρασκευή σε club. Εγώ δεν είμαι και πολύ fan των club αλλά για την παρέα μου μια φορά θα την έκανα την θυσία!Ενώ όλα πήγαιναν καλά, είχα κάνει τα beaute μου, το μπάνιο μου, μόλις ήρθε η ώρα να επιλέξω τι να φορέσω με έπιασε πανικός.Να μου πεις και σε ποια δεν έχει συμβεί; Τι είναι όμως αυτό ρε κορίτσια που μας συμβαίνει; Δεν έχουμε όντως κάτι να φορέσουμε ή μήπως είμαστε γεμάτες ανασφάλεια;
Εκεί ξεκίνησε το κλασσικό κουβεντολόι στο messenger με ο,ποιον άνθρωπο υπήρχε και δεν υπήρχε :<<Και τι θα φορέσεις εσύ?>> λες και υπάρχει κανόνας να φοράμε όλοι τα ίδια , <<Αυτά ταιριάζουν;>> λες και ο άλλος μπορεί να κρίνει καλύτερα από μένα για μένα, και τα γνωστά... Και οι κλασσικές απαντήσεις του στυλ καλή είσαι ο,τι και να βάλεις (βαριέμαι να ασχοληθώ ή μας έχεις πρήξει ή το πιο λογικό , εδώ δεν ξέρουμε εμείς τι θα φορέσουμε εσένα θα ντύσουμε;) Φυσικά υπάρχει και ο ένας κολλητός που θα το παίξει Μιχάλης Ασλάνης και θα το μελετήσει σκληροπυρηνικά για να δώσει μια άποψη την οποία εσύ φυσικά δεν θα την ακούσεις γιατί είναι ο μόνος του οποίου το γούστο δεν εμπιστεύεσαι ή απλά γιατί δεν συμφωνείς! Που σημαίνει ότι έχεις δική σου άποψη! Και για να μην το πολυ-αναλύω γιατί δεν ήταν τα ρούχα το θέμα,το πρόβλημα ήταν ότι καθόμουν μισή ώρα μπροστά σε ένα καθρέφτη και έβλεπα όλη την ασχήμια του κόσμου επάνω μου. Από κιλά μέχρι επιδερμίδα τίποτα δεν μου άρεσε επάνω μου και αυτό δεν θα το άλλαζε κανένα ρούχο. Ανασφάλειες όλοι έχουμε ποικίλων ειδών αλλά το φτωχό μου το μυαλό δεν σκέφτηκε ότι τι σημασία έχει σε ένα club τι θα φορέσεις ,σημασία έχει να πας χαλαρός και ελεύθερος από σκέψεις να το απολαύσεις με τους φίλους σου,να το γλεντήσεις βρε αδερφέ. Να ξεσκάσεις πας όχι στα καλλιστεία του ANT1 που ακόμα και εκεί πρέπει να είσαι ο εαυτός σου αν θες να ξεχωρίσεις,γιατί ο καθένας μας είναι κάτι το μοναδικό!
Η κατάληξη εκείνης της βραδιάς όπως και πολλών άλλων ήταν να μείνω μέσα στο σπίτι στη μιζέρια μου να θρέφω όλες αυτές τις σκέψεις ενώ οι άλλοι απολάμβαναν την συντροφιά ο ένας του άλλου, τη μουσική, το χορό φτιάχνοντας αναμνήσεις για να γεμίσουν τις αυριανές τους μπαταρίες.Ενώ εγώ δημιουργούσα σκέψεις και σκέψεις ανασφαλειών που γέμιζαν το σακούλι (εγκέφαλο) και για την αυριανή μέρα ,άσε που ζήλευα που για κανένα λόγο καταδίκασα τον εαυτό μου Παρασκευή βράδυ μακρυά από την παρέα μου. Γι'αυτό μπουμπουκάκια μου την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάτι παρόμοιο φέρτε αυτή την ιστορία στο μυαλό σας και αναρωτηθείτε αξίζει περισσότερο το τι θα φορέσετε αν θα αρέσετε από την δική σας προσωπική απόλαυση και ευχαρίστηση? Δεν νομίζω, βάλτε το comfort zone ρούχο σας ή τολμήστε το διαφορετικό χωρίς να ρωτήσετε κανένα και χωρίς να δώσετε ιδιαίτερη σημασία, κλειδώστε το σπίτι και επενδύστε σε στιγμές με τους ανθρώπους σας, ο,τι και να γίνει they have your back ;)
Φιλιά,
Νάσια
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου